Ραδιοφωνικά σήριαλ: πάθος, δάκρυα και…σαπουνάδα!

Σε μια εποχή που δεν υπήρχε ακόμα η τηλεόραση, τα πρωινά ραδιοφωνικά σίριαλ ήταν η αγαπημένη συντροφιά των νοικοκυρών. Σε καθημερινή βάση, και με διάρκεια γύρω στο δεκαπεντάλεπτο, τα ραδιοφωνικά δράματα πρωτοεμφανίστηκαν στην Αμερική τη δεκαετία του ’30 και έφτασαν στη χώρα μας τη δεκαετία του ’50.

Όπως στην Αμερική, έτσι κι εδώ, ήταν συνήθως χορηγίες εταιριών απορρυπαντικών, γεγονός που τους έδωσε και την ονομασία «σαπουνόπερες» με την οποία είναι γνωστά. Η θεματολογία τους περιστρέφονταν γύρω από τις σχέσεις, κυρίως οικογενειακές και ερωτικές, γεμάτες ηθικά διλήμματα, συγκρούσεις, συμπτώσεις και αποκαλύψεις, όλα αυτά με πολύ και έντονο συναίσθημα.

Το πρώτο ελληνικό ραδιοφωνικό σίριαλ ήταν η «Οικογένεια Παπαδοπούλου», του 1953 σε σενάριο του Βαγγέλη Γκούφα, όπου πρωταγωνιστούσαν ο Στέφανος Ληναίος και η Έλλη Φωτίου. Η 15λεπτη σειρά, μεταδίδονταν για τριάμισι χρόνια καθημερινά, εκτός από τα Σαββατοκύριακα, και είχε μεγάλη απήχηση στο ακροατήριο.

«Πικρή, μικρή μου αγάπη»

Ακόμη μεγαλύτερη επιτυχία γνώρισε το ραδιο-ρομάντζο «Πικρή, μικρή μου αγάπη», με πρωταγωνιστές και πάλι το αγαπημένο ζευγάρι ηθοποιών. H «Πικρή, μικρή μου αγάπη» ήταν το μακροβιότερο σίριαλ του ελληνικού ραδιοφώνου, αφού ακούγονταν καθημερινά εκτός Σαββάτου και Κυριακής, από το 1962 μέχρι το 1968, από τον Σταθμό των Ενόπλων Δυνάμεων, φτάνοντας τα 1000 επεισόδια! Μάλιστα ήταν τόσο μεγάλη η ανταπόκριση του κοινού, που τα επεισόδια άρχισαν να κυκλοφορούν σε εβδομαδιαία τεύχη, διανθισμένα στην πορεία και με διάφορα θέματα ποικίλης ύλης!

«Το σπίτι των ανέμων»

Το ραδιοφωνικό αστυνομικό σίριαλ του ΕΙΡΤ, με ήρωα τον δικηγόρο αλλά και ντετέκτιβ, Ορέστη Λαμπίρη, τον οποίον υποδυόταν ο Βύρων Πάλλης, επίσης καθημερινό, ήταν δεκάλεπτο και γνώρισε τόσο μεγάλη επιτυχία, ώστε γυρίστηκαν δύο κινηματογραφικές ταινίες με το ίδιο καστ της ραδιοφωνικής σειράς και σχετική πλοκή, το 1967 και το 1968.

Η «Μιράντα», η «Λάουρα» και η «Μαρίνα – ένα κορίτσι αλλιώτικο από τα άλλα», ήταν μερικά ακόμη αξιομνημόνευτα σίριαλ της δεκαετίας του ’60, με το «Μείνε κοντά μου, αγαπημένη» να ξεχωρίζει για το μουσικό του σήμα, την επική σύνθεση του Χοακίν Ροδρίγο “Κοντσέρτο του Αράνχουεθ”, την οποία έκανε διάσημη!